Showing posts with label Pritzker Architecture Prize. Show all posts
Showing posts with label Pritzker Architecture Prize. Show all posts

Tuesday, 10 April 2012

2007 Pritzker Architecture prize Laureate

Richard Rogers

၂ဝဝ၇ ခုနွစ္ အတြက္ပရစ္စကာဆုရွင္အျဖစ္ အဂၤလန္နိုင္ငံသား ဗိသုကာ ရစ္ခ်တ္ေရာ္ဂ်ာကို ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ အေၾကာင္း မတ္လ (၂၇) ရက္က ေၾကျငာခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္ ျပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္လ(၄) ရက္မွာ အသက္ (၇၃)နွစ္ရိွျပီျဖစ္တဲ့ သူ႕ကို ဆုအျဖစ္ အေမရိကန္ေဒၚလာတစ္သိန္းနဲ့ ေၾကးတံဆိပ္တစ္ခုကို ခီ်းျမွင့္လိုက္ပါျပီ။

ဒီနွစ္အတြက္ေတာ့ ဆုေပးပဲြ အခမ္းအနားကို အဂၤလန္မွာပဲ က်င္းပျဖစ္ခဲ့တယ္။ နွစ္စဥ္ ဆုေပးပဲြအခမ္းအနားကို ကမၻာတစ္ဝွန္းက သမိုင္းဝင္ေနရာနဲ့ ထင္ရွားတဲ့ ေခတ္သစ္ဗိသုကာလက္ရာ အေဆာက္အဦးေနရာေတြမွာ က်င္းပေနက် ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီနွစ္ေတာ့ လန္ဒန္မွာပဲ ျပဳလုပ္ျဖစ္တယ္။

ဆုရွင္ကို မေရြးခ်ယ္မီွကတည္းက အခမ္းအနားျပုလုပ္မယ့္ေနရာကို ေရြးခ်ယ္ျပီးသားျဖစ္ေနခဲ့တယ္လို့ ဟိတ္ေဖာင္ေဒးရွင္းရဲ့ ဥကၠဌ ေသာမတ္စ္ေဂ်ပရစ္စကာက ဆိုပါတယ္။ ေနရာကေတာ့ ၁၆၁၉ ခုနွစ္တုန္းကတည္ေဆာက္ခဲ့ျပီး အင္နီဂိုဂံ်ဳးစ္ ဒီဇိုင္းလုပ္ခဲ့တဲ့ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားလွတဲ့ စားေသာက္ပဲြခန္းမၾကီးထဲမွာပါပဲ။

၁၉၇၉ခုနွစ္ ကစျပီး ပရစ္စကာဆုကို နွစ္စဥ္တစ္ဦး သို့မဟုတ္ နွစ္ဦးေရြးခ်ယ္ေပးျပီးလာခဲ့တာ ရစ္ခ်တ္ေရာ္ဂ်ာဟာ သံုးဆယ့္တစ္ဦးေျမာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလန္နိုင္ငံသားအျဖစ္ ၁၉၈၁ခုနွစ္မွာ ဂိ်န္းစတာလင္၊ ၁၉၉၉ခုနွစ္မွာ ေနာ္မန္ဖို့စတာ၊ ၂ဝဝ၄ ခုနွစ္မွာ အမို်းသမီးဗိသုကာ ဇဟာဟာဒစ္ တို့ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္ ရစ္ခ်တ္ေရာ္ဂ်ာဟာ စတုတၳေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိသုကာရစ္ခ်တ္ေရာ္ဂ်ာလို့ ဆိုလိုက္ရင္ပဲ သူ့ရဲ့ထင္ရွားေက်ာ္ျကားလွတဲ့ ဒီဇိုင္းေတြျဖစ္တဲ့ ျပင္သစ္က ပြန္ပီဒိုစင္တာ(၁၉၇၁-၇၇)၊ လန္ဒန္မွာရိွတဲ့ လိြဳက္အေဆာက္အအံု (၁၉၇၈-၈၆)၊ ေထာင္စုနွစ္ဒံုး (၁၉၉၆-၉၉)၊ ျပီးေတာ့ မက္ဒရစ္မွာရိွတဲ့ ဘာရာဂ်ာေလဆိပ္ (၁၉၉၇-၂ဝဝ၅) တို့ကိုတဲြဖက္ျမင္ေယာင္ၾကမွာပါပဲ။

ဘာရာဂ်ာေလဆိပ္ ပံုၾကမ္း၊  မက္ဒရစ္ (၁၉၉၇-၂ဝဝ၅)၊

 


ဘာရာဂ်ာေလဆိပ္အတြင္းျမင္ကြင္း

 The Millennium Dome, London (1996-99)

လန္ဒန္မွာ ရစ္ခ်တ္ေရာ္ဂ်ာပါတနာရွစ္ဆိုျပီး ဒီဇိုင္းရံုးရိွတဲ့အျပင္ ဘာစီလိုနာ၊ မက္ဒရစ္ နဲ့ ဂ်ပန္၊တိုကိ်ဳမွာလည္း ရိွပါေသးတယ္။ ဝါရွင္တန္ဒီစီမွာ လည္း ရံုးတာဝါတစ္လံုးကိုလည္း တည္ေဆာက္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၆ဝ ခုနွစ္ေနာက္ပိုင္းမွာ သူ့ရဲ့မိဘအိမ္ျဖစ္တဲ့ ဝင္ဘလင္ဒန္အိမ္ကို တည္ေဆာက္ေပးခဲ့တယ္။ ေဝလျပည္နယ္ ကားဒစ္မွာ အမို်းသားအင္ဘီစီအေဆာက္အအံု၊ တိုကိ်ဳမွာ နီပြန္တယ္လီေဗးရွင္းရံုးခ်ဳပ္၊ ဒါ့အျပင္ကိုးရီးယားမွာလည္း ပေရာ့ဂ်က္ အေတာ္မ်ားမ်ား ရိွပါတယ္။

အမို်းသားအင္ဘီစီအေဆာက္အအံု၊ေဝးလ္စ္ (၁၉၉၈-၂ဝဝ၅)

ေရာ္ဂ်ာရဲ့ အေဆာက္အဦးေတြဟာ အမ်ိဳးအစားစံုလင္ျပီး ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျဖန့္က်က္တည္ရိွေနတယ္။ သူဒီဇိုင္းလုပ္ခဲ့တဲ့ အေဆာက္အဦးအားလံုးဟာ အသံုးျပဳမယ့္သူေတြကို အေလးေပး၊ ဂရုထားတာကိုေတြ့ရတယ္။ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအတြင္းမွာ သူဟာ တစ္ျခားအဖဲြ႕ေတြနဲ့ ပေရာဂ်က္ၾကီးငယ္ေတြကို တဲြဖက္ဒီဇိုင္းလုပ္ခဲ့ေတာ့လည္း တသမတ္ေသာ အဲဒီစိတ္ထားနဲ့ ဒီဇိုင္းလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။

ရစ္ခ်တ္ေရာ္ဂ်ာဟာ သူခ်စ္ျမတ္နိုးလွတဲ့ ဗိသုကာပညာကို အသစ္အသစ္ေသာ ေဆာက္လုပ္ေရးပစၥည္းေတြ၊ တည္ေဆာက္ေရးနည္းစနစ္ေတြနဲ့ ေပါင္းစပ္ျပီး ဒီဇိုင္းလုပ္ခဲ့တယ္။ သူ့ရဲ့ဆဲြေဆာင္မႈရိွလွတဲ့ တည္ေဆာက္ပံု နည္းစနစ္သစ္ေတြနဲ့ဒီဇိုင္းေတြဟာ အလွအပအတြက္ သက္သက္ပဲမဟုတ္ပဲ သက္ဆိုင္ရာအေဆာက္အဦးရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုလည္း ထင္ဟပ္ေစတယ္။ အေရးပါလွတဲ့ ဗိသုကာပညာရဲ့ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြကို အဓိပၶါယ္ပိုရိွေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူ့ရဲ့ အေဆာက္အဦးေတြဟာ အခုေခတ္ ဗိသုကာေတြ အေလးထားရမယ့္ စြမ္းအင္အသံုးေလွ်ာ့ခ်ေရးနဲ့ စြမ္းအင္ထိန္းသိမ္းျခင္းေခါင္းစဥ္ရဲ့ သက္ေရာက္မႈရိွတာကိုေတြ့ရပါတယ္။

မီနာမီရာမရီွယိုေက်ာင္း၊ဂ်ပန္ (၁၉၉၅-၂ဝဝ၃)

ရစ္ခ်တ္ေရာ္ဂ်ာကို ၁၉၃၃ခုနွစ္မွာ အီတလီျပည္၊ ဖေလာရင့္မွာ ေမြးခဲ့ျပီး၊ လန္ဒန္မွာ ဗိသုကာပညာကို သင္ယူတတ္ေျမာက္ခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ေယးတကၠသိုလ္မွာလည္း မဟာဗိသုကာဘဲြ႕ကို ထပ္ျပီးရယူခဲ့ေသးတယ္။

အဲဒီအခိ်န္တုန္းက ဗိသုကာ ေပါလ္ရုေဒါ့ကဌာနမႈး၊ ေနာ္မန္ဖို့စတာက သူ့ရဲ့ပါတနာ၊ ျပီးေတာ့ ဂိ်န္းစ္စတာလင္က သူ့ရဲ့ ဆရာေတြထဲကတစ္ေယာက္။ ေယးလ္မွာရိွေနတုန္းက ေရာ္ဂ်ာဟာ ဖရန့္လိြဳက္ရိုက္ရဲ့ ဒီဇိုင္းေတြကို အေတာ္စိတ္ဝင္စားခဲ့ေသးတယ္။ ရိုက္ဟာသူ့ရဲ့ ပထမဦးဆံုးဘုရားသခင္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ လို့ ေရာ္ဂ်ာကေျပာပါတယ္။ သူနဲ့ သူ့ပါတနာေတြဟာ ရိုက္ရဲ့ဒီဇိုင္းအေဆာက္အအံုေတြ ရိွတဲ့ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားကို ခရီးထြက္ျပီး ၾကည့္ရႈေလ့လာခဲ့တယ္၊ မီးလ္ဗင္ဒါရိုးနဲ့ လူးဝစ္စ္ခန္းတို့ရဲ့ ဒီဇိုင္းေတြလည္းပါတယ္။

ေယးလ္ကျပီးသြားေတာ့လည္း နာမည္ၾကီးဗိသုကာေတြျဖစ္တဲ့ စကစ္မိုး၊ အိုဝင္နဲ့ မက္ရင္၊ ျပီးေတာ့ ရုေဒါ့ခ်င္ဒလား၊ ခ်ားစ္နဲ့ ေရးအိန္းစ္ စသည္တို့ရဲ့အေဆာက္အအံုေတြပါမက်န္ လည့္လွည္ျပီး ဗိသုကာပညာရဲ့အနွစ္သာရေတြကို ကိုယ္တိုင္ခံစားရယူခဲ့ျပန္ပါတယ္။

The Antwerp Law Courts, Belgium,1999

The Leadenhall Building (2002-2006)

အစပိုင္းမွာေတာ့ ဒီဇိုင္းအဖဲြ႕ငယ္ေလးဖဲြ့ျပီးေတာ့ အိမ္ဒီဇိုင္းေတြနဲ့ ပရိုက္တစ္စ္အရင္လုပ္ခဲ့တယ္။ ရင္ဇိုပီယာနိုနဲ့ တဲြဖက္ဒီဇိုင္းလုပ္ခဲ့ရတဲ့ ေျခာက္နွစ္ၾကာ အခိ်န္ယူတည္ေဆာက္ခဲ့ရတဲ့ ပြန္ပီဒိုစင္တာဟာ သူတို့နွစ္ဦးစလံုးကို ကမၻာ့ဗိသုကာေလာကရဲ့ ဇာတ္ခံုေပၚကိုေရာက္ရိွေစခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လိြဳက္အေဆာက္အဦးကို ျပီးစီးျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေရာ္ဂ်ာဟာ အဂၤလန္တြင္မွာမက ကမၻာတစ္လႊားကပါ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ရတဲ့ ဗိသုကာတဦးျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ပြန္ပီဒိုစင္တာျပင္သစ္(၁၉၇၁-၇၇)၊
ဗိသုကာပညာက႑ဟာ နိုင္ငံရဲ့ နိုင္ငံေရး၊လူမႈေရး ကိ်ဳးေျကာင္းရလဒ္ေပၚမွာ အလြန္ပဲ အေျခခံတဲ့ပညာရပ္ဆိုတာကို ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိသုကာရစ္ခ်တ္ေရာ္ဂ်ာဟာ ဗိသုကာပညာဆိုတာ လူမႈေရးအနုပညာရဲ့ အနွစ္ပဲဆိုတာ သူ့ရဲ့အလုပ္နဲဲ့ျပသခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ့ရဲ့ ရာသက္ပန္ခံယူခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဗိသုကာတစ္ဦးဟာ အေကာင္းဆံုးကမၻာ သားတစ္ဦးျဖစ္ရမယ္ဆိုတာျဖစ္ေၾကာင္းလည္းျပသေနပါတယ္။ သူ့ရဲ့အေဆာက္အဦးအားလံုးကိုျကည့္ရင္ အဲဒီလို ထင္ေပၚေနတဲ့ အရည္အခ်င္းကို ေတြ႕ရလို႕ပရစ္စကာဆုရွင္ အျဖစ္ အေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေရႊဦးခင္ ဇူလိုင္၊ ၂ဝဝ၇

Sunday, 8 April 2012

2011 Pritzker Architecture Prize Laureate

Eduardo Souto de Moura


ဗိသုကာပညာရပ္အတြက္ အျမင့္ဆံုး ဂုဏ္ျပဳဆုဟု ဆိုၾကေသာ ဗိသုကာပညာ ပရစ္စကာဆုအတြက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဆုရွင္ အျဖစ္ ေပၚတီႏိုင္ငံသား ဗိသုကာ Eduardo Souto de Moura အေရြးခံခဲ့ရပါသည္၊



သူသည္ သူ၏ ေမြးရပ္ ႏိုင္ငံျဖစ္ေသာ ေပၚတူဂီတြင္ အဓိက အလုပ္လုပ္ခဲ့သည္၊ လံုးခ်င္းအိမ္ယာ အေျမာက္အမ်ားႏွင့္ ေဘာ္လံုးကြင္း ပဲြၾကည့္စင္ကို ဒီဇိုင္းျပဳလုပ္ခဲ့သည္၊ အျခားေသာ ပရစ္စကာဆုရွင္ ဗိသုကာမ်ားကဲ့သို႕ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ေက်ာ္ၾကားသူမဟုတ္ေသာ္လည္း သူ၏ ဗိသုကာလက္ရာမ်ားသည္ ေလးစားေလာက္စရာ ျဖစ္ပါသည္၊ (၁၉၉၂) တြင္ ပရစ္စကာဆုရွင္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဗိသုကာ Alvaro Siza ၿပီးလွ်င္ Eduardo Souto de Moura သည္ ဒုတိယေျမာက္ ေပၚတူကီ ႏိုင္ငံသားျဖစ္သည္၊



သူ ဗိသုကာအျဖစ္ စတင္ ကာစတြင္ Alvaro Siza ထံတြင္ အလုပ္လုပ္ခဲ့သည္၊ သူ၏ လက္ရာမ်ားကို အကဲျဖတ္ရာတြင္ ေပၚတူႏိုင္ငံ၌ (၂၀၀၄) တြင္ တည္ေဆာက္ၿပီးစီးခဲ့သည့္ စေတဒီယမ္၊ (၂၀၀၇) ခုႏွစ္တြင္ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ အထပ္ျမင့္ ရုံးအေဆာက္အအံု၊ (၂၀၀၈) ခုႏွစ္တြင္ တည္ေဆာက္ၿပီးစီးခဲ့သည့္ the Paula Rego Museum တို႕ ပါ၀င္သည္၊ ပရစ္စကာဆုေရြးခ်ယ္ေရး ဂ်ဴရီအဖဲြ႕၀င္မ်ား၏ ဂုဏ္ျပဳစကားမ်ားအရ ဗိသုကာ Eduardo Souto de Moura သည္ ႏွစ္သံုးဆယ္စုအတြင္း လက္ရာမ်ားကို ၾကည့္ပါက ယခုေခတ္ကို ကိုယ္စားျပဳသည့္အျပင္ ဗိသုကာရိုးရာဟန္ရ႕ဲ ပဲ့တင္ကိုလည္း ထင္ဟပ္ေဆာင္ယူလာသည္၊



လက္ရွိ၀န္းက်င္ကို အၿမဲအေလးထား၍ ေနရာ၊ အခ်ိန္ႏွင့္ အသံုးျပဳမည့္ အေျခအေနကို အေျခခံက်က် အာရုံထားသည္ေၾကာင့္ သူ၏ အေကာင္းဆံုးလက္ရာမ်ားသည္ ေခတ္သစ္လက္ရာမ်ားအျဖစ္ ထင္ေပၚေနသည္ သာမက ေဒသရ႕ဲ အေျခအေနကိုပါ ထင္ရွားေစသည္၊ သူ၏ ၁၉၈၀ လက္ရာဟန္မ်ားကို ၾကည့္လွ်င္ ေခတ္မမီွဟု ထင္ရသည္၊ သူသည္ တခဏတြင္း ေပၚေပါက္ေသာ လက္ရာမ်ားေနာက္သို႕ မလိုက္ခဲ့ပဲ သူ၏ ဟန္အတိုင္းသာ လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္၊ သို႕ေၾကာင့္ အေစာပိုင္းလက္ရာမ်ားသည္ သာမာန္ဟု ထင္စရာ ရွိေသာ္လည္း ယင္း၏ ရဲရင့္ေသာ လက္ရာဟန္ကို သတိျပဳမိႏိုင္သည္၊ သူ ေအာင္ျမင္စြာ လုပ္ကိုင္ခဲ့ေသာ လက္ရာမ်ားကို ၾကည့္၍ အမ်ိဳးအစား ကဲြျပားေသာ္လည္း ဘက္စံု ကၽြမ္းက်င္စြာ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ခဲ့သည္ကို သိႏိုင္သည္၊ လူေနအိမ္မွအစ ျမိဳ႕ျပတည္ေဆာက္မူတြင္လည္း ဒီဇိုင္းျပဳလုပ္ႏိုင္သည္၊



၁၉၈၀ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းကာလ လက္ရာမ်ားတြင္ လူေနအိမ္ အေျမာက္အမ်ား ပါ၀င္ခဲ့သည္၊ သို႕ေသာ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အမ်ိဳးအစား က်ယ္ျပန္႕လာသည္၊ (၂၀၀၀) ခုႏွစ္တြင္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ The Braga Municipal Stadium, Portugal သည္ ၾကီးမားသည့္ အထိမ္းအမွတ္ အေဆာက္အအံု ျဖစ္သည္၊ (၁၉၉၀) ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ဒီဇိုင္းလုပ္ခဲ့ၿပီး၊ ဆယ္စုႏွစ္အၾကာတြင္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ The Burgo Tower, Portugal သည္ အေဆာက္အအံုႏွစ္လံုးတဲြ ျဖစ္ၿပီး တစ္လံုးက အလ်ားလိုက္၊ တစ္လံုးမွာ မ်ဥ္းမတ္ တခုႏွင့္တခု ဆက္စပ္ေနၿပီး ေျမခင္း ရူခင္းႏွင့္လည္း အျပန္အလွန္ ထင္ဟပ္သည္၊ (၂၀၀၈) ခုႏွစ္တြင္ ၿပီးစီးခဲ့သည့္ the Paula Rego Museum မွာ ထုထည္ၾကီးမ်ားအစုကို သစ္ပင္မ်ားၾကားတြင္ ျဖန္႕က်ဲထားျခင္းမွာ အႏုပညာဆန္လွသည္၊





Municipal Stadium, 2003


Paula Rego Museum, Portugal, 2008


ရိုးရိုးရွင္းရွင္း သူ၏ အေဆာက္အအံုမ်ားသည္ ေဒသ၊ ေျမခင္း၊ ေျမေနရာ၊ မ်ားႏွင့္ ယွက္ႏြယ္ဆက္စပ္ထားသည္မွာ ထင္ရွားသည္၊ ၾတီၾသေမၾတီပံုသ႑ာန္မ်ားသာ ျဖစ္ၿပီး ထုသြင္၊ ဟင္းလင္းျပင္၊ အလင္းႏွင့္ အေမွာင္မ်ားကို အျပန္အလွန္ ေဖာ္ထုတ္ျခင္းျဖင့္ ဒီဇိုင္း ျဖစ္ေစသည္၊

Burgo Tower, Portugal, 2007


Eduardo Souto de Moura သည္ အစစ္အမွန္ လွပေသာ အေဆာက္အအံုပစၥည္းမ်ားကို အသံုးျပဳေသာ ဗိသုကာတစ္ဦးအျဖစ္ သိသာသည္၊ အေဆာက္အအံုပစၥည္းမ်ားတြင္ ကၽြမ္းက်င္မူ၊ တည္ေဆာက္ျခင္း နားလည္မူတို႕ကို သူ၏ အေဆာက္အအံုမ်ားတြင္ ေတြ႕ရသည္၊ သူသည္ ႏွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ အိုေဟာင္းေသာ ေက်ာက္တံုးမ်ားကိုလည္း အသံုးျပဳဖို႕ ၀န္မေလးသကဲ့သို႕ ဗိသုကာ မီးစ္ဗင္ဒါရိုး၏ ေခတ္ေပၚ အေသးစိပ္လက္ရာမ်ားကို ၾကည့္၍လည္း စိတ္ကူးရယူတတ္သည္၊


Cinema House Manoel de Oliveira, Portugal, 2003


(၁၉၉၁) ခုႏွစ္တြင္ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ the Culture Center တြင္ ေကာ့ပါး၊ ေက်ာက္တံုး၊ ကြန္ကရစ္ႏွင့္ သစ္သားမ်ားကို ေရာစပ္ အသံုးျပဳထားသည့္ သူ၏ ကၽြမ္းက်င္မူကို သိနိုင္သည္၊




House in Serra da Arrabida, Portugal, 2002


House in Cascais, Portugal, 2002


Eduardo Souto de Moura သည္ မထင္ေပၚ၊ မထင္ရွားလွေသာ ဗိသုကာ တေယာက္သာ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္၊ သူ၏လက္ရာမ်ားတြင္ ဗိသုကာသေဘာတရားမ်ားသည္ တခဏ ၾကည့္ရုံမွ်ျဖင့္ မသိႏိုင္၊ ကဗ်ာတပုဒ္ကို ဖတ္ရူသကဲ့သို႕ ကဗ်ာဆရာက ေပးသည္ကို စိတ္ျဖင့္ လိုက္ၿပီး သိႏိုင္ရန္ နားေထာင္ရန္ အခ်ိန္လိုသည္၊ သူ၏ လက္ရာမ်ားသည္ ရိုးသည္၊ ရဲရင့္သည္၊ ထူးျခားသည္ ၿပီး နီးစပ္ေသာ အာရံုကို ေပးသည္၊ သို႕ႏွင့္ သူသည္ ဗိသုကာပညာ ပရစ္စကာဆုကို လက္ခံရရွိခဲ့ပါသည္။



ေရးသားသူ။ ။ဗိသုကာ ႏွစ္

Saturday, 7 April 2012

2010 Pritzker Architecture Laureates

(Kazuyo Sejima) & (Ryue Nishizawa)


၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြက္ ပရစ္စကာဆုရွင္ အျဖစ္ အေရြးခ်ယ္ခံ ခဲ့ရသူမ်ားကေတာ့ ဂ်ပန္က ဗိသုကာႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ခဇူယို ဆဲဂ်ီးမ (Kazuyo Sejima) နဲ႕ ရုရိနီရွိီးဇ၀ါ (Ryue Nishizawa) တို႕ျဖစ္ပါတယ္၊ သူတို႕ႏွစ္ဦးဟာ SANAA ဗိသုကာအဖဲြ႕ရ႕ဲ တဲြဖက္ဗိသုကာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ သူတို႕ႏွစ္ဦး ဒီဇိုင္းထုတ္ခဲ့တဲ့ အေဆာက္အအံုေတြဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ အမ်ားအျပားတည္ေဆာက္ၿပီးစီးခဲ့ၿပီး ဥေရာပနဲ႕ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတစ္လႊားမွာလည္း အထင္ကရ အေဆာက္အအံုေတြရွိပါတယ္၊ 

ထင္ရွားတဲ့ အေဆာက္အအံုေတြကေတာ့ ဂ်ပန္မွာတည္ေဆာက္ထားတဲ့ O-Museum (1999)၊ the 21st Century Museum of Contemporary Art (2004)၊ The glass Pavilion (2006) နဲ႕ နယူးေယာက္စီးတီးမွာ ရွိတဲ့ the New Museum of Contemporary Art (2007) တို႕ ျဖစ္ပါတယ္။

 အေဆာက္အအံုအားလံုးဟာ မီနီမာလစ္စင္ကိုပဲ အေျခခံထားေပမယ့္ ထင္ရွားေပၚလြင္တဲ့ ဒီဇိုင္းေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ 

ဆဲဂ်ီးမဟာ ဒုတိယေျမာက္ အမ်ိဳးသမီး ပရစ္စကာဆုရွင္ ျဖစ္ပါတယ္၊ (၂၀၀၄) ခုႏွစ္မွာ အီရတ္အမ်ိဳးသမီး ဇာဟာ ဟာဒီး (Zaha Hadid)က အေရြးခံခဲ့ရတာပါ၊ ၿပီးေတာ့ ဒီ (၂၀၁၀) အတြက္ ဆုဟာ တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ဗိသုကာႏွစ္ဦးကို ပူးတဲြေပးျခင္းပါ၊

(၁၉၉၈) ခုႏွစ္မွာ ဘရာဇီးက ဗိသုကာ ေအာ္စကာ နစ္မီးယား (Oscar Niemeyer) နဲ႕ ယူႏိုက္တစ္စတိတ္က ဗိသုကာ ေဂၚဒန္ဘန္းခ်က္ဖ္ (Gordon Bunschaft) တို႕ ႏွစ္ဦးတဲြႏွင့္ (၂၀၀၁) ခုႏွစ္မွာ ဆြစ္လူမ်ိဳး ဗိသုကာအတြဲ ေဂ်ဂြား ဟားေဇာက္နဲ႕ ပီးယတ္ဒီ မူရန္ (Jacques Herzog and Pierre de Meuron)တို႕ ရခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး ဗိသုကာ အတဲြကို ေပးျခင္းပါပဲ၊


ပရစ္စကာဂ်ဴရီလူၾကီးမ်ားက ဆဲဂ်ီးမနဲ႕ နီရွီးဇ၀ါတို႕ရ႕ဲ တစ္ဦးခ်င္းထက္ တစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္တိုင္ အတူ တဲြဖက္လုပ္ကိုင္ခဲ့တာ ေၾကာင့္လည္း ထင္ရွားတဲ့ ပေရာ့ဂ်က္ေတြ ေပၚေပါက္ခဲ့ရတာပါ လို႕ အသိအမွတ္ ျပဳၾကပါတယ္၊ သူတို႕ႏွစ္ဦးဟာ ပရစ္စကာဆုရွင္ၾကီးမ်ားျဖစ္တဲ့ ဗိသုကာ ပီတာဇန္ပ္သာ (၂၀၀၉) (Peter Zumthor)၊ ဗိသုကာ ဖရန္႕ဂယ္ရီ (၁၉၈၉)(Frank Gehry)၊ ဂ်ပန္ဗိသုကာေတြျဖစ္ၾကတဲ့ တာဒါအို အင္ဒို (၁၉၉၅) (Tadao Ando) နဲ႕ ဖူမီဟီကို မားကီး (Fumihiko Maki)နဲ႕ ကင္ဇိုတိုင္ဂီး (Kenzo Tange)တို႕ဆီမွာလည္း ဗိသုကာအလုပ္မ်ား တဲြဖက္လုပ္ကိုင္ဖူးခဲ့ပါတယ္၊


သူတို႕ရ႕ဲ ထင္ရွားတဲ့ ျပတိုက္ဒီဇိုင္းေလးခုကို ၾကည့္ရင္ ယခုေခတ္ အေဆာက္အအံု ေဆာက္လုပ္ေရးပစၥည္းေတြ ျဖစ္တဲ့ ကြန္ကရစ္၊ စတီးလ္နဲ႕ မွန္မ်ားကိုသာ အသံုးျပဳထားတယ္၊ သူတို႕ အတဲြဟာ ေနရာ၊ အေဆာက္အအံုလိုအပ္ခ်က္ကို လိုက္ၿပီး မွန္ကန္ အသံုးတည့္ေအာင္ ဒီဇိုင္းျပဳႏိုင္စြမ္းတယ္၊ အသံုးျပဳမယ့္လူေတြ၊ သူတို႕ရ႕ဲ လွဳပ္ရွားမူေတြ ၊ ျပသမယ့္ ပစၥည္းေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္မယ့္ ေျမခင္းေနရာကို ပံုေဖာ္ႏိုင္တယ္လို႕ ဂ်ဴရီအဖဲြ႕က ေကာက္ခ်က္ခ်ပါတယ္။


O-Museum ဟာ ရွည္လ်ားတဲ့ က်ဳပံုသ႑ာန္ျဖစ္ၿပီး ကြန္ကရစ္တိုင္ေတြနဲ႕ ေထာက္မထားပါတယ္၊ အေဆာက္အံုဟာ သစ္ေတာ ဧရိယာတြင္းမွာ ရွိၿပီး ဆယ့္ေလးဆယ့္ငါးရာစုကတည္းက တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ရဲတိုက္ၾကီးလည္းတည္ရွိပါတယ္၊ ျပတိုက္ရ႕ဲ အ၀င္ခန္းမ ေလာ္ဘီကေနၿပီး အဲဒီ ရဲတိုက္ၾကီးကို ျမင္ကြင္းေပးထားပါတယ္၊


O-Museum, Nagano, Japan, 1999


the 21st Century Museum of Contemporary Art (2004) ကေတာ့ စက္၀ိုင္းပံုသ႑ာန္ျဖစ္ၿပီး အရြယ္အစားနဲ႕ အျမင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတဲ့ ကုဗတံုးျပခန္းေတြကို ဖဲြ႕စည္းေပးထားပါတယ္၊ မွန္နံရံ ပတ္ပတ္လည္အတြင္းမွာ ေလွ်ာက္လမ္းေပးထားၿပီး အတြင္းက ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ ေနရာမ်ားဆီသို႕ ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္၊ အတြင္းမွာ courtyard ေလးခုပါ၀င္ၿပီး မွန္နံရံနဲ႕ ထပ္မံ ဖဲြ႕စည္းထားပါတယ္၊ အခန္းအေတာ္မ်ားမ်ားကို skylights ေပးထားၿပီး သဘာ၀အလင္းေရာင္ လိုအပ္တဲ့အခါမွာ အသံုးျပဳရန္အတြက္ပါ၊ (၁၉၉၉) ခုႏွစ္မွာ စတင္တည္ေဆာက္ၿပီး (၂၀၀၄) ခုႏွစ္မွာ ၿပီးစီးခဲ့ပါတယ္၊


21st Century Museum of Contemporary Art, Ishikawa, Japan, 2004


The glass Pavilion (2006) ကေတာ့ ယူႏိုက္တစ္စတိတ္မွာ တည္ရွိတာပါ၊ မွန္မ်ားနဲ႕ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ အႏုပညာပစၥည္းမ်ားကို ထိမ္းသိမ္းျပသရန္ ဒီဇိုင္း ျပဳလုပ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္၊ အေဆာက္အအံုဒီဇိုင္းကိုယ္တိုင္ကလည္း မွန္နဲ႕ပဲ တည္ေဆာက္ထားပါတယ္၊ က်ယ္ျပန္႕ၿပီး ခပ္နိမ့္နိမ့္ အေဆာက္အအံုဟာ ေလးေတာင့္အခန္းမ်ားကို တခုနဲ႕တခု ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ ပံုသ႑ာန္ပါ၊ မွန္နံရံေကြးေတြနဲ႕ ဖဲြ႕စည္းထားတ့ဲ ကပ္လွ်က္ အတြင္းခန္းမ်ားဟာ တစ္ခန္းနဲ႕ တစ္ခန္း ထြင္းေဖာက္ျမင္ႏိုင္ေစပါတယ္၊ အတြင္းမွာ courtyard ပါရွိပါတယ္၊

Glass Museum, Ohio, 2006


မက္ဟန္တန္မွာ တည္ရွိတဲ့ the New Museum of Contemporary Art (2007) ကေတာ့ ျမိဳ႕ျပဧရိယာမွာ တည္ေဆာက္တာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ျမင့္မား ေသးသြယ္တဲ့ ပံု႑ာန္ပါ၊ မွန္တံုးမ်ားကို အထပ္ထပ္တင္ထားတဲ့ သ႑ာန္ပါ၊ တခုနဲ႕တခုအထပ္ေနရာေတြမွာ terrace နဲ႕ skylight ေတြကို ဖဲြ႕စည္းထားေပးပါတယ္၊


New Museum of Contemporary Art, New York, 2007


တျခားထင္ရွားတဲ့ အေဆာက္အအံုမ်ားထဲမွာ ဂ်ာမနီမွာတည္ရွိတဲ့ Zollverein School of Management and Design ကလည္း ကုဗတံုး ပံုသ႑ာန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ျမိဳ႕ျပမဟုတ္တဲ့ ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းေတြ တည္ရွိတဲ့ ေနရာမွာ တည္ေဆာက္ထားတာပါ၊ (၁၁၅ ေပ) မ်က္ႏွာစာ ရွိတဲ့ ကုဗတံုးအေဆာက္အအံု ဒီဇိုင္းဟာ ပတ္၀န္းက်င္မွာ တည္ရွိတဲ့ လူေနအိမ္ေတြရယ္၊ ၾကီးမားတဲ့ စက္ရုံေတြၾကားမွာ ထင္ရွားေနပါတယ္၊ အျမင့္ခ်င္းမတူတဲ့ အထပ္ေလးထပ္ရွိၿပီး အရြယ္အစားခ်င္းမတူတဲ့ ျပတင္းေတြကေန အလင္းေရာင္နဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္ ျမင္ကြင္းေတြကို ေပးပါတယ္၊ ပထမထပ္ကေတာ့ စုေပါင္းေလ့လာစရာ ခန္းမျဖစ္ၿပီး နံရံကာထားခ်င္းမ်ိဳးမရွိတဲ့ အဖြင့္ခန္းမပါ၊

Zollverein School of Management & Design, Germany, 2006


ဆြီဇာလန္မွာတည္ရွိတဲ့ Rolex Learning Center (2005) မွာ စာၾကည့္တိုက္၊ ဘာသာစကားသင္ခန္းမမ်ား၊ ရုံးခန္းမ်ား၊ ေကာ္ဖီဆိုင္နဲ႕ စားေသာက္ဆိုင္မ်ားပါ၀င္ပါတယ္၊ အေဆာက္အအံုရ႕ဲ ေခါင္မိုးနဲ႕ ၾကမ္းျပင္ဟာ လွဳိင္းတြန္႕သ႑ာန္ အနည္းငယ္ပါပါတယ္၊ လွဳိင္းတြန္သ႑ာန္အမိုးျပားေအာက္မွ အ၀င္ခန္းမရွိပါတယ္၊ အတြင္းမွာ အရြယ္အစားနဲ႕ ပံုသ႑ာန္မတူတဲ့ courtyard ခုနစ္ခုတို႕နဲ႕ ဖဲြ႕စည္းထားပါတယ္၊ အသံုးခ်ပံု မတူတဲ့အခန္းေတြကို အရြယ္အစားနဲ႕ သ႑ာန္မတူေအာင္ ဒီဇိုင္းျပဳလုပ္ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္၊ (၂၀၀၉) ခုႏွစ္မွာ ပေရာ့ဂ်က္ၿပီးစီးခဲ့ပါတယ္၊


The Rolex Learning Centre, Switzerland, 2009


ဂ်ပန္မွာ တည္ရွိတဲ့ Naoshima Ferry Terminal ကလည္း ၾကီးမားတဲ့ အမိုးျပားၾကီးက မွန္နံရံကာ အသံုးခ်ရန္အခန္းေတြကို အုပ္မိုးထားပါတယ္၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ တည္ရွိတဲ့ Christian Dior Building အပါအ၀င္ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံမွ Vitra Factory Building နဲ႕ ျပင္သစ္မွာရွိတဲ့ Louvre-Lens ျပတိုက္တို႕ကလည္း ထင္ရွားပါတယ္။

ေရးသားသူ။ ။ဗိသုကာ ႏွစ္